Kiša, nepregledne kolone ljudi i prepune sarajevske ulice. Tako se pamti 22. oktobar 2003. godine, kada je više od 100.000 ljudi stiglo u glavni grad Bosne i Hercegovine kako bi na posljednji počinak ispratili Aliju Izetbegovića, prvog predsjednika Republike Bosne i Hercegovine.
Od njegove smrti prošle su 23 godine, ali slike tog dana ostale su duboko urezane u kolektivno sjećanje. Ljudi su pristizali iz različitih dijelova zemlje, želeći odati počast čovjeku koji je obilježio jednu od najtežih epoha u savremenoj historiji Bosne i Hercegovine.
Izetbegović je preselio na ahiret 19. oktobra 2003. godine, u 78. godini života, a dženaza je klanjana tri dana kasnije. Prema pojedinim procjenama, na ispraćaju se okupilo više od 100.000 ljudi, zbog čega se taj događaj smatra jednim od najmasovnijih u historiji Sarajeva.
Posljednji ispraćaj uz državne i vojne počasti
Tijelo rahmetli Alije Izetbegovića bilo je izloženo u zgradi Predsjedništva BiH, gdje su građani i zvaničnici imali priliku odati mu posljednju počast. Počasnu stražu držali su tadašnji član Predsjedništva BiH Sulejman Tihić, predsjedavajući Vijeća ministara Adnan Terzić, general Atif Dudaković i reisu-l-ulema Mustafa-ef. Cerić.
U 13:30 sati tabut je iznesen iz zgrade Predsjedništva i položen na lafet. Ispred njega išao je vojni orkestar, dok su oficiri nosili odlikovanja koja je Izetbegović dobio u Bosni i Hercegovini i inostranstvu.
Iza lafeta koračali su članovi porodice, među njima i njegov sin Bakir Izetbegović, kao i brojni građani koji su željeli prisustvovati posljednjem ispraćaju.
Dženaza-namaz klanjana je na Trgu Bosne i Hercegovine, ispred zgrade državnih institucija. Predvodio ju je tadašnji reisu-l-ulema Mustafa-ef. Cerić.
Nakon toga, Alija Izetbegović ukopan je na Šehidskom mezarju Kovači, gdje počiva uz šehide koji su dali živote za slobodu domovine.
Počast stigla i iz inostranstva
Posljednjem ispraćaju prisustvovale su brojne strane delegacije, što je pokazalo da je Izetbegović imao značaj i izvan granica Bosne i Hercegovine. Među državama čiji su predstavnici došli u Sarajevo bile su Slovenija, Hrvatska, Sjedinjene Američke Države, Turska, Francuska, Iran, Grčka, Pakistan i Austrija.
Njegov politički život obilježili su borba za nezavisnost Bosne i Hercegovine, ratne godine i nastojanje da država sačuva svoj suverenitet. Kao prvi predsjednik Republike BiH, ostao je jedna od najprepoznatljivijih ličnosti savremene bosanskohercegovačke historije.
Dženaza iz oktobra 2003. godine ostala je simbol masovnog okupljanja građana koji su željeli odati počast čovjeku čije je ime obilježilo sudbinu zemlje. Kišno Sarajevo, prepune ulice i nepregledna kolona ljudi i danas se spominju kao prizori jednog od najvećih ispraćaja u historiji Bosne i Hercegovine.