Od patrijarha Pavla, preko Kačavende, do Porfirija – autorica Edina Latif tvrdi da se odnos prema ratnim zločincima nije promijenio
Patrijarh Srpske pravoslavne crkve Porfirije održao je opijelo Ratku Mladiću, pravosnažno osuđenom za genocid i druge ratne zločine, što je ponovo otvorilo pitanje odnosa SPC-a prema ratnom naslijeđu i ulozi crkvenih struktura tokom devedesetih godina.
U komentaru se navodi da taj čin, prema mišljenju autorice, ne predstavlja samo vjerski obred, već i političku poruku. Latif smatra da SPC, sve dok se ne suoči s vlastitom prošlošću i odnosom prema ratnim zločincima, šalje poruku koja dodatno produbljuje kontroverze.
Autorica podsjeća da rat i genocid u Bosni i Hercegovini nisu nastali preko noći, već da su im prethodili ideologija i politički projekti, nakon čega su uslijedili progon, etničko čišćenje, logori, silovanja, masovna ubistva i genocid.
Posebno se problematizira uloga pojedinih crkvenih velikodostojnika i njihove veze s političkim i vojnim strukturama bosanskih Srba. U tekstu se navodi i primjer mitropolita Vasilija Kačavende, uz tvrdnju da njegov odnos prema pripadnicima formacije Škorpioni predstavlja dio šireg ratnog naslijeđa SPC-a.
Latif u svom komentaru SPC posmatra zajedno sa Srpskom akademijom nauka i umjetnosti (SANU), koje opisuje kao dio ideološke infrastrukture velikosrpskog projekta. Prema njenom tumačenju, političke strukture, crkva i vojne formacije imali su različite uloge u provođenju tog projekta.
Posebno ističe činjenicu da je, tri decenije nakon rata, upravo patrijarh SPC-a održao opijelo Mladiću. Autorica smatra da taj potez pokazuje kako nije došlo do stvarnog raskida s ratnim naslijeđem niti do ozbiljnog suočavanja s ulogom pojedinaca iz crkvenog vrha tokom ratova devedesetih.
„Od Pavla, preko Kačavende, do Porfirija – kontinuitet je očigledan“, zaključuje Latif, uz poruku da se zločini ne mogu relativizirati niti izbrisati vjerskim obredima.