U Beogradu je u 92. godini preminuo general-pukovnik JNA u penziji Tomislav Simović, nekadašnji ministar odbrane Srbije i jedan od visokih oficira čija je karijera bila obilježena burnim periodom raspada Jugoslavije.

Klub generala i admirala Srbije objavio je da je Simović preminuo 20. augusta, dok je javnost za njegovu smrt saznala tek početkom septembra.

Simović je prije dolaska na čelo Ministarstva odbrane komandovao Trećim vojnim rejonom JNA sa sjedištem u Skoplju. Ministar odbrane u prvoj Vladi Srbije, na čelu s premijerom Dragutinom Zelenovićem, bio je od 31. jula do 23. decembra 1991. godine. U penziju je otišao 1992. godine.

Tokom višedecenijske vojne karijere obavljao je brojne visoke funkcije u sektoru sigurnosti i teritorijalne odbrane. Od 1955. do 1986. godine šest puta je odlikovan i šest puta prekomandovan, a jedan period proveo je i kao oficir misije Ujedinjenih naroda na Bliskom istoku.

Ipak, jedan događaj posebno je obilježio njegovu karijeru. Simović je, prema navodima medija, bio jedini visoki oficir JNA koji je javno odbio Orden bratstva i jedinstva u vrijeme raspada Jugoslavije. Taj potez protumačen je kao politički skandal, a nakon njega je samostalno napustio funkciju ministra odbrane.

Njegova biografija bila je povezana i s Haškim tribunalom. Simović je kontaktiran kao potencijalni svjedok na suđenju Slobodanu Miloševiću, ali je odbio svjedočiti. Prema dostupnim navodima, napisao je i memoare, čiji se rukopis nalazi kod njegovih kćerki.

Smrt Tomislava Simovića tako je zatvorila poglavlje života čovjeka koji je na jednoj od najvažnijih funkcija u Srbiji proveo samo nekoliko mjeseci, ali je svojim postupcima iz tog turbulentnog perioda ostavio trag koji se i danas spominje.